கார்த்திகை தீபமும் முடிவில்லாத ஜோதியும்

Transcript

Evidence labels distinguish sourced context from the episode's fictional story.

1. Banyan Stories-க்கு welcome. ஒவ்வொரு festival-க்கு பின்னாடி இருக்கிற உண்மையான நூல்களையும், இன்னும் உயிரோட இருக்கிற மரபுகளையும் நாங்க ஆழமா பார்க்கிற show இது. நான் மீரா, என் குட்டித் தம்பி கண்ணனும் இங்க இருக்கான். இன்னைக்கு நாம தமிழ் விளக்குத் திருநாளான கார்த்திகை தீபத்தைப் பத்தியும், முடிவில்லாத நெருப்புத் தூணோட அற்புதமான legend-ஐப் பத்தியும் பார்க்கப்போறோம். ஒரு blanket எடுத்துக்கோங்க, warm-ஆன இடத்துல வசதியா உட்காருங்க, ஆரம்பிக்கலாம்.

   Evidence:Fictional scene

2. நாங்க இருக்கிற இடத்துல இது ஒரு குளிரான, இலையுதிர்காலத்தோட கடைசி சாயங்காலம். Dinner-க்கு முன்னாடியே sky இருட்டாயிடுச்சு. Window ஓரங்கள்ல frost லேசா படர ஆரம்பிச்சிருக்கு. கண்ணன் பத்து நிமிஷமா கண்ணாடிக்குப் பக்கத்துல உட்கார்ந்து, பக்கத்து வீட்டு string lights மின்னுறதைப் பார்த்துட்டு இருக்கான். 'மீரா, நாள் சின்னதாகுற நேரத்துல உலகம் முழுக்க மக்கள் ஏன் இருட்டுல விளக்கு ஏத்துறாங்க?'ன்னு கேட்டான். எல்லாருக்கும் என்னால பதில் சொல்ல முடியாதுன்னு சொன்னேன். ஆனா ஒரு festival, ஒரு மலை, ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாத ஒரு ஜோதியைப் பத்தின ஒரு ரொம்பப் பழைய story-ஐ சொல்ல முடியும்னு சொன்னேன்.

   Evidence:Fictional scene

3. இந்த story புராணங்கள்னு சொல்ற பழங்கால சமஸ்கிருத நூல்கள்ல ஆரம்பிக்குது. குறிப்பா லிங்க, கூர்ம, வாயு, சிவ புராணங்கள்ல. இருபதாம் நூற்றாண்டோட ஆரம்பத்துல இந்த நூல்களை ஆழமா படிச்ச அறிஞர் டி. ஏ. கோபிநாத ராவ் சொல்றபடி, இந்த நாலு புராணத்துலயும் இந்த story கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரிதான் சொல்லப்பட்டிருக்கு. ஒரு பிரபஞ்ச யுகத்தோட கடைசியை கற்பனை பண்ணிப் பாருங்க. உலகம் அமைதியா, மங்கலா இருக்கு. பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் சந்திக்கிறாங்க. ரெண்டு பேருமே தாங்கதான் உலகத்தைப் படைச்சவங்கன்னு சொல்றாங்க. குரல்கள் உயருது. அவங்க வாதாடும்போதே, பெரிய பிரபஞ்ச நெருப்பு மாதிரி இருக்கிற ஒரு லிங்கத் தூண், நூற்றுக்கணக்கான ஜுவாலை நாக்குகளோட அவங்க நடுவுல திடீர்னு எழும்புது.

   Evidence:Supported

4. அந்தக் காட்சியைப் பார்த்து திகைச்சுப்போன ரெண்டு தெய்வங்களும் தங்க சண்டையை மறந்துட்டு, அதை அளக்கப் புறப்பட்டாங்க. பிரம்மா அன்னப்பறவை, அதாவது ஹம்சமா உருவெடுத்து, நெருப்போட உச்சியைத் தேடி மேல நோக்கிப் பறந்தார். விஷ்ணு காட்டுப்பன்றியா மாறி அடியைத் தேடி கீழ நோக்கித் தோண்டினார். கோபிநாத ராவோட விவரிப்பு படி, எவ்வளவு தூரம் போனாலும் ரெண்டு பேராலயும் அதுக்கு முடிவைக் கண்டுபிடிக்க முடியல. தங்க ரெண்டு பேரை விடவும் பெரிய ஒண்ணு தோன்றியிருக்குன்னு புரிஞ்சுகிட்டு, ரெண்டு பேரும் போட்டி போடுறதை நிறுத்திட்டு, அந்த ஜோதித் தூணைப் போற்றினாங்க.

   Evidence:Supported

5. 'Wait,' ன்னு சொல்லி கண்ணன் எழுந்து உட்கார்ந்தான். 'அப்போ அந்த அன்னம் பறந்துட்டே இருக்கா? அதோட இறக்கை tired ஆகாதா?' நான் சிரிச்சேன். 'Story அதைச் சொல்லல. ஆனா நான் கற்பனை பண்ணிப் பார்க்க விரும்புவேன். காத்து வேகமா கடந்து போகுது, வெளிச்சம் இன்னும் இன்னும் பிரகாசமாகுது, உச்சி மட்டும் எப்பவும் கண்ணுக்கு எட்டாம இருக்கு.' கண்ணன் கண்ணை மூடிக்கிட்டான். 'அந்தப் பன்றி இருட்டுக்குள்ள தோண்டிட்டே போகுது, கீழயும் ஒளி இன்னும் இருக்கு.' 'கரெக்ட்,' ன்னு சொன்னேன். 'ரெண்டு வேற வேற திசை, ஆனா ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே பதில்தான் காத்திருக்கு.'

   Evidence:Fictional scene

6. அப்போ சிவன் நெருப்புக்குள்ளிருந்து தன்னை வெளிப்படுத்தி, ஒரு அற்புதமான idea-வைச் சொன்னார். பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் மூணு பேரும் அந்தஸ்துக்காகப் போட்டி போடுற மூணு தனித்தனி உயிர்கள் இல்ல, ஒரே ஒரு பரம உண்மையோட மூணு வடிவங்கள்னு சொன்னார். வேற வார்த்தைகள்ல சொன்னா, அவங்க எதைப் பத்தி வாதாடினாங்களோ, அது அந்த வாதத்தை விடப் பெருசா இருந்ததால, சண்டை தானா கரைஞ்சு போச்சு.

   Evidence:Supported

7. விரிவான புராணக் கதைல இன்னும் ஒரு திருப்பம் பதிவாகியிருக்கு. பிரம்மா இன்னும் தான் ஜெயிக்கணும்னு ஆசைப்பட்டு, நெருப்போட உச்சியை அடைஞ்சுட்டதா பொய் சொன்னார். அதை நிரூபிக்க ஒரு தாழம்பூவை பொய்யான சாட்சியா காட்டினார். அந்தப் பொய்யால, பிரம்மாவுக்குக் கோயில் வழிபாடே கிடைக்கக் கூடாதுன்னு சபிக்கப்பட்டார்னு மரபு சொல்லுது. அதனாலதான் இன்னைக்கும் இந்தியா முழுக்க சிவனுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் எண்ணற்ற கோயில்கள் இருக்கு, ஆனா பிரம்மாவுக்குன்னு அர்ப்பணிச்ச கோயில்கள் கிட்டத்தட்ட இல்ல.

   Evidence:Supported

8. கண்ணன் முகம் சுளிச்சான். 'ஒரு சின்னப் பொய்க்கு இது ரொம்பப் பெரிய விளைவா இருக்கே.' 'ஆமா,' ன்னு சொன்னேன். 'அதனாலதான் இந்த story மக்கள் மனசுல நிக்குதோ என்னவோ. இது உண்மையில நேர்மையைப் பத்தின story. ஒரு பெரிய தெய்வம் கூட, பதிலைக் கண்டுபிடிக்கலைன்னா அதைச் சொல்லணும்னு எதிர்பார்க்கப்படுறாரு.' கண்ணன் மெதுவா தலையாட்டி, blanket-ஐ தாடை வரைக்கும் இழுத்துக்கிட்டான். 'Okay. அடுத்த தடவை homework முடிச்சுட்டேன்னு சொல்றப்போ இதை ஞாபகம் வச்சுக்கிறேன்.'

   Evidence:Fictional scene

9. லிங்கோத்பவம்னு சொல்ற இந்தக் காட்சி, உண்மையான கோயில் கட்டடக்கலையையே உருவாக்குற அளவுக்கு முக்கியமா இருந்தது. சைவக் கோயில் கட்டுமானத்துக்கு வழிகாட்டுற சடங்கு, கட்டடக்கலை கையேடுகளான ஆகமங்கள், லிங்கோத்பவ உருவத்தை மையக் கருவறையோட வெளிப்புற மேற்குச் சுவர்ல ஒரு மாடத்துல செதுக்கணும்னு சொல்லுது. கோபிநாத ராவ் இந்த விதியைப் பதிவு பண்ணியிருக்கார். தனியா, திருவண்ணாமலைக் கோயில்லயும் இதே இடம்தான்னு உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருக்கு. இது அங்க இருக்கிற கோயில் மரபு, பரந்த புராண முறையை எவ்வளவு நெருக்கமா பின்பற்றுதுன்னு காட்டுது. அதனால அப்படிப்பட்ட கருவறையை வெளிப்பக்கமா மெதுவா சுத்தி வர்றவங்க, மேல பார்த்தா கல்லுல காத்திருக்கிற நெருப்புத் தூணைப் பார்க்கலாம்.

   Evidence:Supported

10. இங்க கண்ணன் ஒரு கூர்மையான question கேட்டான்: திருவண்ணாமலை version அதே story-தானா? அப்படியே இல்ல. அந்த வித்தியாசத்தைக் கவனிக்கிறது முக்கியம். 1920-ல எழுதின ஆசிரியர் பி. வி. ஜகதீச ஐயர், புராணங்களை நேரடியா மேற்கோள் காட்டாம, திருவண்ணாமலையில இருந்த ஒரு உள்ளூர் கோயில் மரபைப் பதிவு பண்ணினார். அந்த version-ல, விஷ்ணுவும் பிரம்மாவும் யார் பெரியவங்கன்னு வாதாடுறாங்க. அவங்க நடுவுல ஒரு பெரிய ஜுவாலை எழும்புது. உள்ளூர்ல அது சிவனேதான்னு சொல்றாங்க. இன்னும் பெரிய ஒருத்தர் இருக்காருன்னு அவங்களுக்குக் காட்டத்தான் அது வந்தது. பிரம்மா மறுபடியும் அன்னமா மாறி உச்சியைத் தேடுறார், விஷ்ணு பன்றியா மாறி அடியைத் தேடுறார். Plot புராணக் கதையோட ரொம்ப நெருக்கமா பொருந்துது. ஆனா அது நமக்கு வர்றது நூல் மூலமா இல்ல, உள்ளூர் கோயில் நினைவு மூலமா.

    Evidence:Supported

11. ஜகதீச ஐயர் இந்த legend-ஐ ரெண்டு festival தேதிகளோட இணைக்கிற ஒரு footnote-யும் சேர்த்தார். அசல் நெருப்பு நிகழ்வை அவர் சிவராத்திரி இரவுல வச்சார். அப்புறம் பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் சிவனை வழிபடணும்னு விரும்பினப்போ, அவர் கார்த்திகை நாள்ல திரும்பவும் ஒரு பிரகாசமான ஒளியா தோன்றினார்னு சொன்னார். அது பொதுவா தமிழ் மாசம் கார்த்திகையோட பௌர்ணமி, கிருத்திகை நட்சத்திரத்தோட வரும். திருவண்ணாமலையில கார்த்திகை festival-க்கு இவ்வளவு முக்கியத்துவம் இருக்கிறதுக்கு இதுதான் காரணம்னு அந்த footnote வெளிப்படையா சொல்லுது. இது கோயில்ல தலைமுறை தலைமுறையா சொல்லப்பட்டு வர்ற ஒரு உள்ளூர் விளக்கமா முன்வைக்கப்படுது, முடிவான புராணக் கோட்பாடா இல்ல. ஒரு மையக் கதையைச் சுத்தி festival மரபுகள் எப்படி வளருதுன்னு புரிஞ்சுக்க இந்த வித்தியாசம் முக்கியம்.

    Evidence:Supported

12. அந்த உள்ளூர் மரபு இன்னைக்கும் வழிபாட்டை வடிவமைக்குது. இன்றைய திருவண்ணாமலையில இருக்கிற அருள்மிகு அருணாசலேஸ்வரர் கோயில்ல, கார்த்திகை தீபம் பத்து நாள் festival-ஆ கொண்டாடப்படுது. அதுக்கு மகா தீபம் அல்லது அண்ணாமலை தீபம்னு பேரு. இது நவம்பர்-டிசம்பர்ல வர்ற தமிழ் மாசம் கார்த்திகையில நடக்குது. சைவ மரபுல திருவண்ணாமலை ஐந்து பூதத் தலங்கள்ல ஒண்ணா கருதப்படுது. இங்க சிவன் மலையாவே இருக்கிறார்னு, நெருப்பு பூதத்தை உருவகப்படுத்துறார்னு நம்பப்படுது. பக்தர்களுக்கு, தூரத்துல தெரியுற அந்த மலை வெறும் காட்சி இல்ல. அது கல்லாகவும் மண்ணாகவும் நிலைச்சு நிற்கிற முடிவில்லாத ஜோதி.

    Evidence:Supported

13. அந்தப் பத்து நாளும் ஒரு நிலையான முறைப்படி நடக்குது. Festival கொடியேத்த விழாவோட ஆரம்பிக்குது. தினமும் தெய்வங்களை ஒவ்வொரு நாளும் வேற வேற வாகனத்துல ஊர் வழியா ஊர்வலமா எடுத்துட்டுப் போவாங்க. பத்தாவது நாள், கோயிலுக்குள்ள பரணி தீபமா, அக்னி தீபம்னு சொல்ற ஐந்து புனித ஜோதிகளை ஒண்ணா ஏத்துவாங்க. அப்புறம் சாயங்காலம் ஆனதும், கீழ கூடியிருக்கிற பெரிய பக்தர் கூட்டம் பார்க்கிற மாதிரி, மலை உச்சியில பிரம்மாண்டமான மகா தீபம் ஏத்தப்படுது.

    Evidence:Supported

14. அந்தக் கடைசி நிமிஷத்தை கற்பனை பண்ணிப் பாருங்க. ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் தோளோட தோள் உரசி நிக்கிறாங்க. இருண்ட மலையோட வடிவத்தை நோக்கி முகங்கள் உயர்ந்திருக்கு. மெதுவான பேச்சுச் சத்தம் காத்துல ஒலிக்குது, அப்புறம் அந்தப் பேச்சும் அடங்குது. ரொம்ப ரொம்ப மேல, எங்கயோ ஒரு தனி ஜுவாலை பற்றிக்குது. கூட்டத்துக்குள்ள ஒரு மெல்லிய வியப்போட சத்தம் அலை மாதிரி பரவுது. கண்ணன், 'Story திரும்ப உயிர் வந்த மாதிரி இருக்கு'ன்னு மெதுவா சொன்னான். இந்த feeling-ஐ தாங்கிப் பிடிக்கத்தான் இந்த festival இருக்குன்னு எனக்குத் தோணுது.

    Evidence:Fictional scene

15. இந்த festival கோயில்ல மட்டும் நடக்கிற விஷயம் இல்ல. தமிழ்நாடு முழுக்க வீட்டு வாழ்க்கையையும் இது வடிவமைக்குது. குடும்பங்கள் பாரம்பரியமா வீட்டைச் சுத்தம் பண்ணி, வாசல்ல கோலம் போட்டு, மாவிலைத் தோரணம் கட்டி, அகல் விளக்குகளை வரிசையா ஏத்துவாங்க. கூடவே குத்து விளக்குன்னு சொல்ற உயரமான அலங்கார விளக்குகளையும் ஏத்துவாங்க. சில வீடுகள்ல அன்னைக்கு விரதம் இருந்து, சூரியன் மறைஞ்ச அப்புறம்தான் விரதத்தை முடிப்பாங்க.

    Evidence:Supported

16. நம்ம porch-ஐப் பத்தி நினைச்சுப் பார்க்கிறேன். சுத்தியிருக்கிற வாசலை முதல்ல ஒழுங்கா வச்சா, விளக்கு இன்னும் அழகா இருக்கும்னு பாட்டி எப்பவும் சொல்வாங்க. அதுல ஒரு calm ஆன உணர்வு இருக்கு. தரையைப் பெருக்கி, ஒரு கோலம் போட்டு, குட்டி மண் விளக்குகளை வச்சு, sky இருட்டாகுற வரைக்கும் காத்திருக்கணும். அந்தக் காத்திருப்பும் அதோட ஒரு பகுதிதான். முதல் திரி கடைசில ஒளிரும்போது, வீட்டுல ரொம்பப் பசியா இருக்கிறவங்க கூட ஒரு மூச்சு விட்டுட்டு சிரிப்பாங்க.

    Evidence:Fictional scene

17. லிங்கோத்பவ story-யோட சேர்த்து, கார்த்திகை தீபத்தை முருகனோட இணைக்கிற இன்னொரு பிரபலமான legend-உம் இருக்கு. இந்தக் கதைல, முருகன் சரவணப் பொய்கையில ஆறு தனித்தனிக் குழந்தைகளா பிறந்தார். கிருத்திகை நட்சத்திரக் கூட்டத்தோட தொடர்புடைய ஆறு நட்சத்திரத் தாய்மார்கள்ல ஒவ்வொருத்தரும் ஒரு குழந்தைக்குப் பாலூட்டினாங்க. பார்வதி தேவி அப்புறம் ஆறு குழந்தைகளையும் ஒரே அணைப்புல சேர்த்து இழுத்தாங்க. அவங்க ஒரே குழந்தையா இணைஞ்சாங்க. இந்த legend-லயும் கிருத்திகைன்னு ஒரு நட்சத்திரக் குழு இருக்குன்னு கவனிங்க. திருவண்ணாமலை footnote-ல வர்ற நட்சத்திரத்தையே இது எதிரொலிக்குது.

    Evidence:Supported

18. இன்னொரு claim-ஐ கவனமா கையாளணும். சில நவீன விவரிப்புகள், கார்த்திகை தீபத்தைப் பத்தின குறிப்புகளை ஔவையார்ங்கிற கவிஞர் எழுதினதா சொல்லப்படுற சங்க காலத் தமிழ்க் கவிதைகள் வரைக்கும் கொண்டு போய்ச் சேர்க்குது. அது நம்பக்கூடிய, கவர்ச்சியான idea-தான். ஆனா இன்னும் உறுதியா நிரூபிக்கப்படல. இந்த claim-ஐ சொல்ற source-ஏ, அசல் சங்கப் பாடல்களோட ஒப்பிட்டு இன்னும் நெருக்கமா சரிபார்க்கணும்னு சொல்லுது. அதனால இந்தத் தொடர்பு சாத்தியம், அடிக்கடி சொல்லப்படுது, ஆனா வரலாற்று ஆய்வாளர்களால இன்னும் உறுதிப்படுத்தப்படலைன்னு சொல்லலாம். நமக்கு இன்னும் தெரியாததைப் பத்தி நேர்மையா இருக்கிறதும் நல்ல story சொல்றதோட ஒரு பகுதிதான்.

    Evidence:Plausible, not proven

19. இந்த versions-ஐ பக்கத்துல பக்கத்துல வச்சுப் பார்த்தா, festivals எப்படி வளருதுன்னு ஒரு interesting விஷயம் தெரியுது. முடிவில்லாத நெருப்பைப் பத்தின ஒரு மைய புராணக் கதை, திருவண்ணாமலையில உள்ளூர்ல திரும்பச் சொல்லப்படுது. கோயில் ritual calendar-குள்ள சேர்க்கப்படுது. முருகனைப் பத்தின இரண்டாவது legend-ல எதிரொலிக்குது. விளக்குகள், கோலங்கள், அமைதியான விரத நிமிஷங்கள் வழியா சாதாரண வீடுகளுக்கும் வந்து சேருது. எல்லா விவரங்கள்லயும் sources எல்லாம் ஒத்துப்போகலைன்னாலும், ஒவ்வொரு layer-உம் எதையோ சேர்க்குது. ஒரு விளக்கிலிருந்து இன்னொரு விளக்கை ஏத்துற மாதிரி, ஜோதி கை மாறிப் போகுது. பகிர்ந்துக்கிறதுல எதுவும் குறையாது.

    Evidence:Fictional scene

20. உங்க family-யோட பேச ஒரு question: ஒரு story ஒண்ணுக்கு மேல version-ல சொல்லப்படும்போது, அதாவது புராண லிங்கோத்பவக் கதை, உள்ளூர் திருவண்ணாமலை மரபு மாதிரி, எந்த details உங்களுக்கு ரொம்ப முக்கியம்னு எப்படி decide பண்ணுவீங்க? கொஞ்சம் time எடுத்துக்கோங்க, பக்கத்துல ஒரு விளக்கோ மெழுகுவர்த்தியோ எரிஞ்சுட்டு இருந்தா இன்னும் நல்லது. உங்க answers-ஐ share பண்ணுங்க.

    Evidence:Fictional scene

21. கார்த்திகை தீபத்தையும் முடிவில்லாத ஜோதியையும் பத்தின எங்க deep dive இதோட முடியுது. கண்ணன் என் தோள்ல சாஞ்சு ஏற்கனவே தூங்கிட்டான். Porch-ல இருக்கிற விளக்குகள் மெதுவா அணையுற நிலைக்கு வந்துடுச்சு. இரவு முன்னாடி இருந்ததை விட கொஞ்சம் warm-ஆ இருக்கு. எங்களோட சேர்ந்து explore பண்ணதுக்கு thanks. அடுத்த தடவை வரைக்கும், கேள்விகள் கேட்டுட்டே இருங்க. அடுத்த Banyan Stories-ல சந்திப்போம்.

    Evidence:Fictional scene

Source notes

These notes show what a source supports. They do not turn fictional dialogue or scenes into historical claims.

• Elements of Hindu Iconography, Vol. II, Part 1 (1916)

  T. A. Gopinatha Rao

  Evidence:Supported

  The Lingodbhava story, told almost identically in the Linga, Kurma, Vayu and Shiva Puranas, describes how at the end of an age Brahma and Vishnu met and quarreled over which of them was the true creator of the universe, whereupon a towering linga like the great cosmic fire, blazing with hundreds of tongues of flame, appeared between them. To resolve the dispute, Brahma took the form of a swan (hamsa) and flew upward to find the top of the fiery pillar, while Vishnu became a boar and burrowed downward to find its base; neither could reach an end, and both realized something greater than themselves had appeared, so they praised the pillar of fire. Shiva then revealed himself within the fiery linga and declared that Brahma, Vishnu and Shiva are ultimately one reality, appearing as three separated aspects. In the fuller Puranic account, Brahma falsely claimed to have reached the top of the fiery pillar, using a ketaki flower as a false witness, and for this lie was cursed never to receive temple worship. In South Indian Shaiva temple architecture, the Agamas direct that the Lingodbhava scene be carved in a niche on the outer western wall of the sanctum of the central shrine, a placement also matched by the temple tradition recorded at Tiruvannamalai.

  Claims: c1, c2, c3, c4, c5 · Evidence: lingodbhava-story-v1

  View the registered source

• Elements of Hindu Iconography, Vol. II, Part 1 (1916)

  T. A. Gopinatha Rao

  Evidence:Supported

  To resolve the dispute, Brahma took the form of a swan (hamsa) and flew upward to find the top of the fiery pillar, while Vishnu became a boar and burrowed downward to find its base; neither could reach an end, and both realized something greater than themselves had appeared, so they praised the pillar of fire.

  Claims: c2 · Evidence: lingodbhava-swan-boar-excerpt-v1

  View the registered source

• Karthigai Deepam: The Tamil festival of lights

  Ministry of Tourism, Government of India (Incredible India)

  Evidence:Plausible, not proven

  For Karthigai Deepam, Tamil households traditionally clean their homes, draw kolam designs, hang mango-leaf festoons, and light rows of clay agal lamps and decorative lamps such as the Kuthu Vilakku, with some families observing a fast until after sunset. A second Karthigai Deepam legend tells of the god Muruga, born as six babies in the Saravana pond and cared for by the six Krittika star-mothers, who were later united into a single child by Parvati. Some accounts trace references to Karthigai Deepam back to Sangam-era Tamil poetry attributed to Avvaiyar.

  Claims: c10, c11, c12 · Evidence: karthigai-deepam-home-practice-v1

  View the registered source

• South Indian Shrines (Illustrated) (1920)

  P. V. Jagadisa Ayyar

  Evidence:Supported

  In South Indian Shaiva temple architecture, the Agamas direct that the Lingodbhava scene be carved in a niche on the outer western wall of the sanctum of the central shrine, a placement also matched by the temple tradition recorded at Tiruvannamalai. According to Tiruvannamalai temple tradition as recorded by Jagadisa Ayyar, Vishnu and Brahma once argued over who was greater, and a huge flame - said to be none other than Shiva - rose up between them to show that someone was greater still; Brahma became a swan to search for its top and Vishnu a boar to search for its base. A footnote in Jagadisa Ayyar's account places the original flame incident on the night of Sivaratri, while Shiva's appearance as a bright light for Brahma and Vishnu's worship is placed on the day of Karttikai (generally the full moon of the Tamil month Kartika, under the Krittika star) - which is said to account for the importance of the Karttikai festival at Tiruvannamalai.

  Claims: c5, c6, c7 · Evidence: tiruvannamalai-flame-karttikai-v1

  View the registered source

• South Indian Shrines (Illustrated) (1920)

  P. V. Jagadisa Ayyar

  Evidence:Supported

  A footnote in Jagadisa Ayyar's account places the original flame incident on the night of Sivaratri, while Shiva's appearance as a bright light for Brahma and Vishnu's worship is placed on the day of Karttikai (generally the full moon of the Tamil month Kartika, under the Krittika star) - which is said to account for the importance of the Karttikai festival at Tiruvannamalai.

  Claims: c7 · Evidence: tiruvannamalai-karttikai-excerpt-v1

  View the registered source

• Maha Deepam Festival, Thiruvannamalai

  Ministry of Tourism, Government of India (Utsav portal; organiser listed as TN HR&CE Dept.)

  Evidence:Supported

  At the Arulmigu Arunachaleswarar Temple in Thiruvannamalai, Karthigai Deepam is celebrated as a ten-day festival called Maha Deepam or Annamalai Deepam during the Tamil month of Karthigai (November-December); Thiruvannamalai is regarded as one of five element shrines, where Shiva is believed to be present as the hill itself, representing the element of fire. The ten-day Thiruvannamalai festival opens with flag-hoisting and includes daily processions of the deities on a different vahana (vehicle) each day; on the tenth day a Bharani Deepam with five 'Agni Deepams' is lit inside the temple, followed by the lighting of the great Maha Deepam on the hilltop in the evening for the crowds of devotees gathered there.

  Claims: c8, c9 · Evidence: tiruvannamalai-maha-deepam-practice-v1

  View the registered source